قرآن چشمه اي است كه نورش تمام شدني نيست. اميرالمومنين(ع) قرآن را اين طور توصيف ميكنند. از اين چشمه بنوشيد كه نوشيدني است، همه مي توانند آن را ببينند و بخوانند. علم مي آموزد، حكمت مي آموزد. نامه اي است از جانب دوست. در پاكت آن را هم باز گذاشته است.اگر دوستي نامه اي را بفرستد آن را باز مي كنيد، عقب و جلويش را مي‌خوانيد و حظ مي‌بريد. هرچه هم كه محبتتان نسبت به فرستنده نامه زيادتر باشد منظور او را بهتر مي فهميد.

انشاء الله ما هم دوست او هستيم و منظورش را مي فهميم.

براي مخلوقاتش توسط حبيب خودش نامه فرستاده است. نامه او را با نيت برداريم و با رغبت بخوانيم.

اميدوارم اين معنا را درك كرده باشيم كه اگر يك وقت در راهها مانديم، قرآن هادي است. يهدي التي هي اقوم(اسراء ايه 9).قرآن هادي راه خداست. نامه خداست. فرستاده براي خلقش براي مهمانش . با آن نامه از بندگانش وعده گرفته است. منت گذاشته بر سر بني آدم و برايشان نامه فرستاده .و آن دعوت نامه است از سوي محبوب.

ادع الي سبيل ربك بالحكمه و الموعظه الحسنه (نحل آيه 125)