تو ای...
تو ای تمامی خوبیها، محزونترین آواها را پذیرا شو
در برکه قلبم عشقت ذره ذره سیراب می شود و رشد می کند.
و اکنون ای تمامی مهربانیها ، برایت در قلبم که خانه عشقت است
قصری زرین به لطافت شعر ساخته ام ، که تو را بر عرش آن جایگاهی است
که بر آن قدم بگذاری و مرا از آنجا صمیمانه بخوانی.
+ نوشته شده در هشتم مهر ۱۳۸۵ ساعت ۱۲:۶ ب.ظ توسط مرتضی
|